Maaş günü yaxınlaşdıqca adamın sevinməsi gözlənilir. Axı pul gələcək, nəfəs bir az açılacaq, yük bir az azalacaq. Amma bəzi kişilər var ki, maaş gününə yaxınlaşdıqca daha da əsəbi, daha da gərgin, daha da dözülməz olurlar. Sanki pul gələcək deyə rahatlaşmırlar, əksinə içlərində sıxıntı artır. Bunun səbəbi çox sadə, amma çox ağrılı ola bilər: o maaş hələ gəlməmiş, artıq bölünüb. Borclara, itkilərə, gizli ödənişlərə, mərcdən qalan yaralara.
Belə adam üçün maaş günü sevinc deyil, hökm günüdür. Çünki o bilir: pul gələcək və dərhal əldən çıxacaq. Bir hissəsi borca gedəcək, bir hissəsi uduzulmuş pulların yerini bağlayacaq, bəlkə də bir hissəsi yenə “bir dəfə də oynayım, bu dəfə qaytarım” düşüncəsinə qurban gedəcək. Ona görə maaş yaxınlaşanda rahatlıq yox, daxili təlaş başlayır. Telefonu daha çox yoxlayır, söhbətlərə daha sərt reaksiya verir, evdə səbəbsiz əsəbiləşir. Çünki hələ cibinə gəlməmiş pulun yükünü daşıyır.
Qız isə çox vaxt bu dəyişimi öz üzərinə götürür. Elə bilir, bəlkə işdən yorulub, bəlkə pul azdır, bəlkə həyatdan sıxılıb. Halbuki məsələ maaşın azlığında yox, pulun sahibinin azad olmamasındadır. Pul qazanmaq başqa şeydir, pulun haraya gedəcəyinə nəzarət etmək başqa. Mərc asılısı olan kişi isə çox vaxt ikinci şeyi itirir. O, maaşı gözləmir ki, yaşasın; gözləyir ki, yenə sussun, yenə ört-basdır etsin, yenə bir ay da həqiqəti saxlasın.
Əgər oğlan ən çox maaş gününə yaxın əsəbi olursa, burada təkcə stress yox, çox vaxt gizli maliyyə böhranı var. Bu əsəb pulla gələn rahatlığın yox, pulla gələn hesablaşmanın əlamətidir. Belə adamın problemi qazanmamaq deyil, qazandığını itirməkdən sonra onun altında qalmaqdır. Və qız bunu vaxtında anlamasa, bir gün maaşın yox, bütün həyat planının gözləmə növbəsində əridiyini görə bilər.
Bunlar da maraqlıdır
