Tam yalan bəzən ağ yalandan daha asan tutulur. Yarım həqiqət daha təhlükəlidir. Çünki insan nə isə deyir, amma hər şeyi demir. Sənə hissə-hissə məlumat verir, bəzi detalları gizlədir, bəzi yerləri yumşaldır, bəzi boşluqları isə ümumi sözlərlə doldurur. Və sən bir müddət sonra çaşıb qalırsan: “Deyəsən dürüstdür, amma nəsə çatmır”. Elə o çatmayan yer də əsl həqiqətin gizləndiyi yerdir. Yarımçıq danışan insan çox vaxt səni tam aldatmaqdan yox, tam həqiqəti daşımaqdan qorxur.
Mərc və qumar asılılığı olan adamlarda bu çox rast gəlinir. Çünki onlar birdən-birə böyük yalan danışmaq istəmirlər, amma tam dürüstlük də onlara ağır gəlir. Ona görə “bir az pul itirdim” deyirlər, amma nə qədər itirdiyini demirlər. “Bir borcum var” deyirlər, amma neçə nəfərə borclu olduğunu gizlədirlər. “Sadəcə bir az qarışıqdır” deyirlər, amma o qarışıqlığın içində nə qədər böyük dağılma olduğunu açmırlar. Bu yarım həqiqətlər onların vicdanını sakitləşdirir, sənin isə başını qatır.
Qız belə anda uzun müddət ümidlə yaşayır. Düşünür ki, heç olmasa danışır, heç olmasa gizlətmir. Amma danışmaqla dürüst olmaq eyni şey deyil. Bəzən yarım həqiqət tam yalandan daha dağıdıcı olur. Çünki sən inanmağa davam edirsən. Həqiqəti tam bilsən, bəlkə sərhəd qoyarsan, qərar verərsən, özünü qoruyarsan. Amma yarım danışıq səni ortada saxlayır. Nə tam inanırsan, nə tam gedirsən. Elə bu qeyri-müəyyənlik də insanı ən çox yoran şeydir.
Əgər sevgilin sənə həqiqəti həmişə yarımçıq danışırsa, deməli problem təkcə onun dediyi şeydə deyil, demədiyi şeydədir. Və çox vaxt o demədiyi hissə ən təhlükəli hissə olur. Münasibətdə dürüstlük yalnız “bir az açıqlama” vermək deyil, gerçəyi bütöv paylaşmaqdır. Əks halda sən onun həyatının içində yox, sadəcə icazə verilmiş hissəsində yaşayırsan. Sevgi isə qaranlıqdan seçilmiş parçalarla yox, bütöv həqiqətlə nəfəs alır.
Bunlar da maraqlıdır
