“Qızım, bəxtin üzünə gülüb. Oğlanın ailəsi çox imkanlıdır. Rayonda evləri var, Bakıda novostroykada dördotaqlı mənzilləri var, maşını da özünün. Deyirlər Rusiyada biznesi var. Belə yer hər qıza qismət olmur. Gedib yağ-bal içində yaşayacaqsan, ömrünün axırına kimi ehtiyac nədir bilməyəcəksən…”
Azərbaycan ailəsində bu cümlələr yad səslənmir. Elçiliyə gələn ailə imkanlı görünəndə söhbətin havası birdən dəyişir. Oğlanın necə insan olması hələ tam bilinmir, əsəbi necədir, qadına münasibəti necədir, keçmişində nə olub, sağlamlığı necədir — bunların heç biri aydın deyil. Amma söhbət artıq başqa yerdədir: “Maşını nədir?”, “Evi haradadır?”, “Atasının nə işi var?”, “Rusiyada nə biznesi var?”
Bir az keçəndən sonra maşının elə də qeyri-adi olmadığı məlum olur – orta büdcəli bir “Hyundai” və ya ekonom “Honda”. Rayondakı “evləri” deyilən mülk isə babasının adınadır. Bakıdakı dördotaqlı mənzil isə anasının adına çıxır və həmin mənzildə də ailənin ən azı ikiü zvü qeydiyyatdadır. “Rusiyada biznesi var” sözünün arxasında isə bəzən konkret olaraq hansı şirkətin, hansı gəlirin, hansı hüquqi biznesin dayandığını heç kim bilmir.
Amma qız artıq nişanlanıb. Toy danışılıb. Qohum-əqrəba xəbər tutub. Ana da ürəyində özünə deyir:
“Bu qədər yaxşı yer çıxıb, birdən əldən verərik.”
Burada ən təhlükəli məqam budur ki, göz qabağında görünən var-dövlət görünməyən şeylərin üstünü örtür.
Maşını görmək olur. Mənzilin şəklini göstərmək olur. Restoranda bahalı süfrə açmaq olur. Amma oğlanın cinsi sağlamlığını, qadınlarla keçmiş münasibətlərini, bir vaxtlar müalicə etdirdiyi genital ziyilləri, hansı infeksiyanı daşıdığını toy masasının üstündə görmək mümkün deyil. Qız da çox vaxt ərinin penisini ilk dəfə məhz toy gecəsi görür. Və bəzən həyatın ən qəribə ziddiyyəti həmin gecə ortaya çıxır.
Dördotaqlı mənzil var, bəs həmin mənzildə yaşayacağın adam haqqında nə bilirsən?
Valideyn qızının maddi çətinlik çəkməsini istəmir. Bu, başadüşüləndir. Ana öz həyatında kirayə, kredit, pul çatışmazlığı, bazarlıq dərdi görüb və qızına eyni həyatı arzulamır. Ona görə “imkanlı oğlan” ifadəsi onun qulağında bir növ təhlükəsizlik zəmanəti kimi səslənir.
Psixologiyada buna yaxın bir effekt var: insanın bir üstün xüsusiyyəti onun digər xüsusiyyətlərini də gözümüzdə yaxşı göstərməyə başlayır. Varlıdırsa, “yəqin ağıllıdır”, yaxşı maşını varsa, “yəqin məsuliyyətlidir”, ailəsinin pulu varsa, “yəqin qızıma yaxşı baxacaq”.
Halbuki bunların heç biri avtomatik olaraq bir-birindən çıxmır. Varlı kişi yaxşı həyat yoldaşı ola bilər. Kasıb kişi də ola bilər. Eyni şəkildə varlı kişi xəyanətkar, aqressiv və ya məsuliyyətsiz ola bildiyi kimi, maddi imkanı orta olan kişi də çox sağlam ailə münasibəti qura bilər. Bir sözlə, pul insanın xarakterinin, sədaqətinin və cinsi sağlamlığının analiz cavabı deyil.
Üstəlik “oğlanın evi var” deyilən şeyin hüquqi tərəfi də çox vaxt qızın ailəsinin düşündüyü kimi deyil. Azərbaycan Ailə Məcəlləsinin 34.1-ci maddəsinə görə nikahdan əvvəl şəxsin mülkiyyətində olan əmlak onun ayrıca mülkiyyətidir. Yəni oğlanın nikahdan əvvəl aldığı mənzil toy baş tutan kimi avtomatik olaraq gəlinin yarı mülkiyyətinə çevrilmir. Əgər mənzil ümumiyyətlə oğlanın yox, anasının adına, rayondakı ev babasının adına rəsmiləşdirilibsə, qızın həmin mülklə hüquqi əlaqəsi bundan da azdır.
Qız həmin dörd otağın içində yaşaya bilər, amma dörd otağın birinin belə sahibi olmaya bilər. Ona görə “qızımızı evə-eşiyə veririk” ifadəsi hüquqi baxımdan çox vaxt tamam başqa məna daşıyır: siz qızınızı daşınmaz əmlaka yox, bir insana ərə verirsiniz. Əsas yoxlanmalı olan da həmin insandır.
Zifaf gecəsi qız penisdə qəribə izlər görür
Təsəvvür edək ki, toy bitib. Qızla oğlan ilk dəfə tək qalıblar. İllərlə toy, cehiz, restoran, gəlinlik, ev, maşın danışılıb, amma heç vaxt açıq danışılmayan bir mərhələ gəlib çatıb. Qız ilk dəfə ərinin penisini görür və dərhal diqqətini qəribə izlər çəkir. Penisin dərisinin müəyyən yerləri başqa rəngdədir. Sanki dəri yanıb, sağalıb, bəzi nöqtələrdə çapığa oxşar izlər qalıb. Soruşur:
“Bu nədir?”
Oğlan sakitcə cavab verir:
“Heç nə deyil. Adi ziyil idi. Həkim yandırdı, sağaldı.”
Qızın ağlına ilk gələn fikir bəlkə də “yəqin adi ziyildir?” olur.
Məhz burada bilməli olduğu mühüm bir məsələ var: genital ziyil çox vaxt HPV – insan papillomavirusu ilə əlaqəli olur. Genital ziyillərin böyük hissəsini aşağı riskli HPV 6 və HPV 11 tipləri yaradır. Bu tiplər adətən uşaqlıq boynu xərçənginə səbəb olan tiplərlə eyni deyil. Xərçəng riski əsasən uzun müddət qalan yüksək riskli HPV tipləri, xüsusilə HPV 16 və 18 kimi tiplərlə bağlıdır.
Yəni “penisdə ziyil olub” cümləsini eşidən kimi “deməli, bu kişi arvadına xərçəng keçirəcək” demək tibbi baxımdan düzgün deyil. Amma “yandırmışam, məsələ bitib” demək də məsələni olduğundan sadə göstərməkdir.
Genital ziyili yandırmaq, dondurmaq, lazerlə və ya başqa üsulla götürmək görünən törəməni aradan qaldıra bilər. Bu, həmin anda virusun bədəndəki bütün fəaliyyətinin sıfırlandığını göstərmir. Ziyillər müalicədən sonra yenidən mütləq yenidən yaranacaq və ömür boyu bədəndə qalacaq.
Yəni qıza deyilməli doğru cümlə budur: “Ziyil üzdən yanıb, amma virus bədəndə qalıb, yenə çıxacaq”.
“Subay oğlandır” niyə sağlamlıq zəmanəti deyil?
Bizdə qəribə bir məntiq də var. Qızın ailəsinə boşanmış kişi elçi düşəndə:
“Yox, qızımız subaydır. O kişi ailəli olub, həyatında qadın olub” – deyə etiraz edən ailə eyni zamanda 30-35 yaşlı subay oğlan haqqında heç tərəddüd etmədən:
“Şükür, heç evlənməyib” – deyə sevinə bilir. Amma “subay” ailə vəziyyətidir, seksual keçmiş haqqında məlumat deyil.
Bir kişinin rəsmi nikahda olmaması onun heç vaxt qadınla cinsi münasibətdə olmadığı demək deyil. Ola bilər bir dəfə münasibəti olub. Ola bilər uzunmüddətli sevgilisi olub. Ola bilər müxtəlif partnyorları olub. Ola bilər heç bir münasibəti olmayıb. Nikah şəhadətnaməsində bunların heç biri yazılmır.
Hətta bu məsələdə “subay kişi yüz qadınla olub, ailəli kişi bir qadınla olub” kimi müqayisənin məğzi məhz budur: infeksiya riskini ailə vəziyyətindən yox, real seksual davranışdan qiymətləndirmək lazımdır. Bir ailəli kişi həyatında yalnız həyat yoldaşı ilə münasibətdə olub və hər ikisi sağlam ola bilər. Bir subay kişi isə çoxsaylı partnyorlarla qorunmasız münasibətdə ola bilər.
Daha vacibi budur: HPV-yə yoluxmaq üçün “yüzlərlə qadınla” münasibət də lazım deyil. Bir yoluxmuş partnyor kifayət edə bilər. HPV vaginal və anal münasibətlə yanaşı genital nahiyələrin yaxın dəri təması ilə də keçə bilər və yoluxmuş şəxsdə görünən ziyil olmadan da ötürülə bilər.
Üstəlik kişidə ziyilin nə vaxt yarandığına baxaraq onun HPV-ni məhz hansı qadından və nə vaxt aldığını müəyyən etmək mümkün deyil. HPV əlamətləri yoluxmadan aylar, hətta illər sonra üzə çıxa bilər və əvvəlki infeksiya sonradan yenidən aşkarlana bilər. Buna görə ziyili görüb “deməli, dünən-birigün kiminləsə münasibətdə olub” nəticəsini çıxarmaq olmaz.
Qız həmin penisi bir də görəndə iyrənirsə…
Bu hissəni də “naz edir”, “uşaqdır, öyrəşər” deyib keçmək olmaz. Bir qadın toy gecəsi qarşısında heç gözləmədiyi genital problem gördükdə onun beynində seksual oyanmadan əvvəl təhlükə siqnalı yarana bilər. Bir neçə saat əvvəl bu kişi onun üçün əri idi. İndi isə beynindən başqa suallar keçir:
“Bunu mənə niyə əvvəl demədi?”
“Yoluxucudur?”
“Mənə də keçəcək?”
“Bunu kimdən alıb?”
“Başqa nəyi gizlədir?”
“Həkimə gedib, amma mənim bundan xəbərim niyə yoxdur?”
Belə vəziyyətdə qadının penisə qarşı iyrənmə hissinin yaranması da mümkündür. Əvvəllər onu maraqlandıran yaxınlıq birdən təhlükə, əvvəl həvəsi olsa da, artıq anal və oral seks ona xəyal kimi görünür. Kişi yaxınlaşanda qadın geri çəkilir. Onu vaginasına qəbul etmək istəmir. Seks haqqında düşünəndə gözünün qabağına həmin ləkələr, yandırılmış yerlər və “adi ziyil idi” cümləsi gəlir. Bu reaksiya yalnız penisin görünüşündən doğmaya bilər. Burada aldadılmışlıq, yoluxmaq qorxusu və bədəninin təhlükədə olduğunu hiss etmək də rol oynayır.
Belə qadına:
“Ərindir də, nə olacaq?” – demək olmaz.
Nikah seksual razılığı avtomatik və ömürlük vermir. Qadın qorxursa, istəmirsə və tibbi vəziyyət aydın deyilirsə, həmin gecə penetrativ münasibətə razı olmamaq onun haqqıdır. Toyun keçirilməsi həkim müayinəsini əvəz etmir.
HPV kişiyə heç nə etmir, bütün yük qadının üstünə düşür
HPV kişilərdə çox vaxt heç bir əlamət yaratmadan keçir. Yüksək riskli HPV tipləri kişilərdə də penis, anus və ağız-boğaz nahiyəsinin estetik problemlər yaradır.
Qadınlarda isə ümumi immu sistemini zədələyir, xüsusilə uşaqlıq boynu və “matka” deyilən uşaqlığın giriş hissəsi – yüksək riskli HPV-nin ən mühüm hədəflərindən biridir. Davamlı yüksək riskli HPV infeksiyası uşaqlıq boynu hüceyrələrində dəyişiklik yaradaraq əvvəlcə xərçəngönü vəziyyətə, illər ərzində isə müalicə olunmazsa uşaqlıq boynu xərçənginə gətirib çıxara bilər. Demək olar ki, bütün uşaqlıq boynu xərçəngi halları yüksək riskli HPV ilə əlaqəlidir.
Bəs axıntı, üfunət, qaşınma və yanma?
Genital ziyillər bəzən qaşına, ağrıya və ya qanaya bilər. Qadında pis qoxulu axıntı, güclü yanma, qaşınma və selikli qişada davamlı qıcıqlanma verə bilir, bunun səbəbi bakterial vaginoz, göbələk, trixomoniaz, xlamidiya, qonoreya və başqa ginekoloji problemlərə münbit şəraitin yaradılmasıdır – çünki ümimi immun sistemini zəiflədir və digər infeksiyalara qarşı qadını müdafiəsiz qoyur.
Pis qoxulu davamlı axıntı və xüsusilə cinsi əlaqədən sonra qanama isə uşaqlıq boynu xəstəliklərinin də əlaməti ola bildiyi üçün mütləq həkim qiymətləndirməsi tələb edir. Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatı uşaqlıq boynu xərçənginin mümkün əlamətləri sırasında əlaqədən sonrakı qanamanı və pis qoxulu vaginal axıntını göstərir. Bunun üçün qız mütləq həkimə getməli, həkim ondan yaxma götürüb skrininq etməsi vacibdir.
Ən təhlükəli arxayınlıq: “Ziyili yandırmışam”
Kişi deyir:
“Olub da, həkim yandırıb. İndi heç nə yoxdur.”
Qız da tibb haqqında məlumatı olmadığı üçün fikirləşir:
“Deməli, keçib.”
Əslində, məsələ belə sadə deyil. Genital ziyilin yandırılması görünən ziyili məhv edir. Amma müalicə HPV virusunun özünü hədəfləyən və onu həmin dəqiqə bədəndən silən bir prosedur deyil. CDC də genital ziyillərin müalicəsinin ziyili aradan qaldıra bildiyini, lakin HPV virusunun özünə qarşı xüsusi müalicənin olmadığını bildirir. Ziyil sonradan təkrarlana bilər.
Eyni zamanda bu, “artıq ömrünün axırına kimi yoluxduracaq” demək də deyil. Əksər insanların immun sistemi infeksiyanı nəzarətə alır. Gənc qızın bilməli olduğu əsas məsələ budur: görünən ziyilin olmaması “HPV yoxdur” sənədi deyil.
“Toydan əvvəl analiz verdik, hər şey təmiz idi” də HPV üçün zəmanət deyil
Azərbaycanda nikaha daxil olmaq istəyən şəxslər tibbi müayinədən keçirlər. Rəsmi proqramda talassemiya, İİV/QİÇS və sifilis üzrə müayinələr nəzərdə tutulub. HPV bu məcburi nikahqabağı skrininq siyahısında göstərilmir. Üstəlik verilən nikah arayışı müayinədən keçmə faktını təsdiqləyir, nəticələrin özünü arayışın üzərində göstərmir.
Deməli, oğlan:
“Arayışım var, deməli məndə heç bir cinsi infeksiya ola bilməz” – deyirsə, deməli aldadır.
Başqa bir çətinlik də budur ki, kişilər üçün “mənim HPV statusumu yoxlayın” deyiləcək ümumi və təsdiqlənmiş rutin HPV skrininq testi yoxdur. CDC HPV testlərinin kişilərin ümumi skrininqi üçün tövsiyə edilmədiyini bildirir. Genital ziyil olduqda həkim çox vaxt diaqnozu müayinə ilə qoyur. Buna görə “toy qabağı qan verdik, deməli hər şey yüz faizdir” düşüncəsi təhlükəli arxayınlıq yarada bilər.
Qızın ailəsi nəyi soruşmalıdır?
Bizdə elçilikdə qızın anası oğlan haqqında bəzən qəribə dərəcədə detallı iqtisadi araşdırma aparır:
“Maaşı nə qədərdir?”
“Ev öz adınadır?”
“Maşını neçə ilin maşınıdır?”
“Rusiyada biznesi özünündür, yoxsa şərikdir?”
“Evdə neçə otaq var?”
Amma bəlkə də heç kim qızına demir:
“Qızım, nikah yalnız toy deyil. Bu insanla cinsi həyatın olacaq. Onun seksual keçmişini soruşmağa haqqın var. Cinsi yolla keçən infeksiyalar barədə danışmağa utanma. Bədənində qəribə yara, ziyil, iz görsən, ‘ayıbdır soruşmaq’ – deyib qətiyyən susma!”.
Bizdə qız uşağına bəzən iyirmi yaşına qədər penis sözünü belə eşitdirmirlər. Sonra bir gecənin içində ondan həm gəlin, həm həyat yoldaşı, həm seksual partnyor olmasını gözləyirlər.
Qız nə bilsin normal genital quruluş necə görünür?
Nə bilsin genital ziyil nəyə oxşaya bilər?
Nə bilsin ərinin penisində əvvəlki yandırılmadan qalan iz görsə nə soruşmalıdır?
Nə bilsin ki, “bir dəfə ziyil olub, yandırmışam” cümləsi həkimlə dəqiqləşdirilməli məlumatdır?
Əgər valideyn illərlə “belə şeylərdən danışmaq ayıbdır” deyibsə, toy gecəsi qız birdən-birə tibbi ekspertə çevrilməyəcək.
Qızı məlumatsız saxlamaq onun namusunu qorumur. Bəzən sadəcə onu müdafiəsiz qoyur.
“Qızım, oğlanın keçmişini soruşma, ayıbdır” – niyə?
Qız oğlandan soruşsa:
“Əvvəl seksual münasibətin olub?”
bəzən ailə dərhal müdaxilə edir:
“Ay qız, belə sual verilər? Oğlan nə düşünər?”
Bəs həmin oğlan bir neçə həftədən sonra bu qızın həyat yoldaşı olacaqsa və onunla qorunmasız cinsi münasibətdə olacaqsa, bu sual niyə ayıbdır?
Onun hansı maşını sürdüyünü soruşmaq ayıb deyil, amma sağlamlığına təsir edə biləcək keçmişi soruşmaq ayıbdır?
Rusiyada obyektinin neçə kvadratmetr olduğunu öyrənirik, amma həyat yoldaşı olacaq insanın genital sağlamlığı barədə danışmağı tərbiyəsizlik sayırıq.
Burada nəsə yerini dəyişib.
Əlbəttə, heç kim gələcək həyat yoldaşının bütün keçmişini təhqiqatçı kimi sorğu-suala tutmalı deyil. İnsanların şəxsi həyatı var. Amma nikah qarşı tərəfin sağlamlığına təsir edə biləcək məlumatı gizlətmək hüququ vermir.
Əgər kişidə genital ziyil olubsa, müalicə alıbsa və bunun cinsi yolla keçən HPV ilə əlaqəli olduğu deyilibsə, gələcək həyat yoldaşı ilə bu barədə açıq danışmaq etik baxımdan çox vacibdir.
Qız toy gecəsi belə bir şey görsə nə etməlidir?
Ən əvvəl panikaya düşüb özünə “həyatım məhv oldu” deməməlidir.
Amma:
“Toy olub artıq, nə edim, gözümü yumum” – da deməməlidir.
Əgər penisdə hazırda ziyil, yara, qabarcıq və ya səbəbi bilinməyən dəyişiklik varsa, yaxınlığı təxirə salmaq və dermatoveneroloq/urolog tərəfindən qiymətləndirilməsini istəmək ağıllı addımdır. CDC görünən genital ziyillər olduqda seksual əlaqəni ziyillər aradan qalxana qədər dayandırmağı tövsiyə edir.
Prezervativ HPV riskini azalda bilər, amma virus prezervativin örtmədiyi dəri sahələrindən də keçə bildiyi üçün tam qoruma vermir.
Qız özü də ginekoloqla danışa, HPV peyvəndi barədə məsləhət ala və yaşına uyğun uşaqlıq boynu skrininq planını öyrənə bilər. HPV peyvəndi mövcud infeksiyanı müalicə etmir, amma insanın yoluxmadığı digər təhlükəli HPV tiplərindən qorunmasına kömək edə bilər. NCI-yə görə müasir HPV peyvəndləri xərçəng və genital ziyillərlə əlaqəli əsas tiplərə qarşı qoruma yaradır.
Əgər tərəflərdən birinin əvvəlki seksual münasibətləri olubsa, HPV-dən əlavə digər cinsi yolla keçən infeksiyalar barədə də həkimlə danışmaq məntiqlidir. Hansı testlərin lazım olması insanın keçmişinə və risklərinə görə dəyişir.
Bəs oğlan imkanlıdırsa, bu qədər şeyi böyütməyə dəyər?
Məsələnin ən acı yeri bəzən buradan başlayır.
Qız anasına deyir:
“Ana, onda belə problem olub.”
Ana ilk sual olaraq:
“Həkim nə deyib?”
soruşmaq əvəzinə deyə bilər:
“Ay qız, hər şeyə ilişmə. Belə ailəni hardan tapacaqsan?”
Qız:
“Mən qorxuram.”
Ana:
“Hamıda nəsə olur da. Evi-eşiyi var, işi var, sənə baxacaq.”
Qız:
“Mən onu görəndə artıq iyrənirəm.”
Ana:
“Öyrəşərsən.”
Məhz burada dördotaqlı “novostroyka” qızın öz bədəni haqqında hissindən daha qiymətli hesab olunmağa başlayır.
Halbuki qız həmin mənzildə yaşayacaq, amma öz bədəninin içində ömürlük yaşayacaq.
Mənzil anasının adına ola bilər.
Maşın sabah satıla bilər.
“Rusiyadakı biznes” bağlana bilər.
Amma qadının bədəni, sağlamlığı və həyat yoldaşına olan etimadı onun özünündür.
Bir insanın sağlamlıq problemi olması onu pis insan etmir. HPV də son dərəcə geniş yayılmış virusdur və cinsi aktiv insanların böyük hissəsi həyatının müəyyən dövründə onunla qarşılaşır.
Problem xəstəlikdən çox xəstəliyin gizlədilməsi, kiçildilməsi və qarşı tərəfin məlumatlı qərar vermək imkanının əlindən alınmasıdır.
Kişi əvvəlcədən açıq deyirsə ki:
“Məndə bir vaxt genital ziyil olub. Müalicə olunmuşam. Həkim bunun HPV olduğunu deyib. İstəyirsənsə birlikdə həkimə gedək, sən də bütün suallarını ver.” – bu sadəcə bir münasibətdir.
Toy gecəsi qız özü izləri görür, kişi isə:
“Boş şeydir, sən bunları bilməzsən” – deyirsə, bu tamam başqa münasibətdir.
Birincidə sağlamlıq problemi var, amma dürüstlük də var. İkincidə isə qız təkcə virusdan yox, gizlədilmiş həqiqətdən qorxmağa başlayır.
Valideyn qızına nəyi əvvəldən deməlidir?
Qızı ailə qurmağa hazırlamaq “ər evində söz qaytarma”, “qayınananı incitmə”, “evini təmiz saxla”, “yemək bişirməyi öyrən” deməklə bitmir.
Valideyn qızına deməlidir ki, ərinin də bədəni var və onun bədəninin sağlamlıq tarixçəsi ola bilər. Cinsi yolla keçən infeksiyalar utanılacaq söhbət deyil. Penisində yara, ziyil, qeyri-adi çıxıntı və ya naməlum ləkə görsə, susmaq məcburiyyətində deyil. “İndi toy olub, geri dönüş yoxdur” düşüncəsi ilə özünü riskə atmalı deyil.
Daha əvvəldən qızın bilməsi lazımdır ki, “subay oğlan” tibbi diaqnoz deyil. “Varlı oğlan” da deyil. “Yaxşı ailənin uşağı” isə ümumiyyətlə laboratoriya nəticəsi deyil.
Bir kişini həyat yoldaşı seçərkən onun evinin neçə otaqlı olmasını bilmək pis deyil. Maddi sabitlik də əhəmiyyətlidir. Amma bunun yanında xarakteri, borcları, asılılıqları, aqressiyası, əvvəlki münasibətlər barədə dürüstlüyü, cinsi sağlamlığa yanaşması və məsuliyyət hissi də danışılmalıdır.
Çünki qız gəlin köçəndə “Hyundai” ilə evə gedəcək, amma gecə yataqda maşınla yaşamayacaq. Dördotaqlı mənzil onun əri qurmayacaq. Qız həmin mülklərin sahibi yox, orada yaşayan bir sakindir. Bunu unutmaq olmaz. Həmin sakin isə ən azından mehriban mühitdə yaşamsa da, sağlam mühitdə yaşamalıdır.
Diqqət. Yaımlanan fotolar realdır və DermNet tbbi portalından götürülüb, maarifləndirici xarakter daşıyır. Bundan əlavə siz müxtəlif həkimlərin TikTok və Instagram hesablarına baxaraq yüzlərlə video və fotolarda bu ziyilləri və onların fəsadlarını əks etdirən görüntülərlə tanış ola bilərsiniz.
Bunlar da maraqlıdır
