Bəzi kişilər var ki, həmişə eyni cümləni deyirlər: “Pul yoxdur”. Elə bil cibində yox, həyatında pul olmur. Amma qəribəsi budur ki, o pulun hara getdiyini də heç vaxt aydın demirlər. Sən soruşursan, cavab dumanlı olur. “Ora-bura xərcləndi”, “borclar vardı”, “çətin günlərdir” kimi sözlər eşidirsən, amma heç vaxt konkret həqiqətə çatmırsan. Və bir müddət sonra anlayırsan ki, burada məsələ pulun azlığı deyil, həqiqətin gizlədilməsidir. Çünki insan kasıb ola bilər, çətinliyə düşə bilər, amma dürüstlüyü itirməməlidir. Pulun yolu qaranlıqdırsa, deməli o yolun sonunda gizli həyat var.
Belə adamlar çox vaxt yalnız cibini yox, içini də boşaldıblar. Başları mərcə, qumara, uduzmağa, sonra da o itkiləri örtməyə o qədər qarışır ki, artıq pul onların əlində dayanmır. Pul gəlir, gəldiyi kimi də yox olur. Sanki görünməz bir quyu var və hər şey ora düşür. Onlar isə bu quyunun adını çəkməyə utanırlar. Çünki həqiqəti desələr, həm sənə, həm özlərinə etiraf etməli olacaqlar ki, həyatlarının sükanı artıq əllərində deyil. Ona görə də hər şeyi ümumi sözlərlə örtürlər. Duman nə qədər qalın olsa, həqiqət bir o qədər gec görünər deyə düşünürlər.
Qız üçün isə ən ağrılı yer elə buradır. O, pulu yox, güvəni axtarır. Soruşanda niyə əsəbiləşdiyini, niyə gizlətdiyini, niyə dürüst danışmadığını anlamır. İçində bir səs deyir ki, “bəlkə doğrudan da sıxıntısı var”. Başqa bir səs isə pıçıldayır ki, “yox, burada başqa nəsə var”. Və çox vaxt o ikinci səs düz çıxır. Çünki sevən insan yoxsulluğunu gizlətməz, amma asılı olan insan həqiqəti gizlədər. Burada fərq məhz bundadır.
Əgər bir kişi heç vaxt cibində pul olmadığını deyir, amma o pulun hara getdiyini açıq demirsə, bu, sadəcə maddi çətinlik deyil. Bu, çox vaxt nəzarəti itirmiş həyatın, gizli borcların və utancın əlamətidir. Belə adamın problemi pulu qazanmaq deyil, həqiqəti daşımaq olur. Qız isə bunu vaxtında anlamasa, bir gün onun qaranlıq maliyyə hekayəsinin içində özünü də itirə bilər. Çünki bəzi kişilər boş cibdən yox, gizli uçurumdan danışmırlar.
Bunlar da maraqlıdır
