Bəzən qız hiss edir ki, oğlan hər zaman eyni deyil. Adi günlərdə soyuq, əsəbi, məsafəli görünür, amma pul söhbəti düşəndə, köməyə ehtiyacı olanda, borc istəyəndə birdən-birə diqqətli, mehriban, anlayışlı və romantik olur. İlk baxışda bu, “sadəcə çətin gün keçirir” kimi görünə bilər. Amma bu davranış təkrarlanırsa, burada sevgi yox, ehtiyacdan doğan yaxınlıq modeli ola bilər. Yəni insan duyğunu yox, vəziyyəti idarə edir.
Mərc və ya qumar asılılığı olan adamlarda bu davranış çox rast gəlinir. Pul sıxıntısı yarananda qarşı tərəfin mərhəmətinə, sevgisinə və emosional bağlılığına sığınırlar. Onlar bilirlər ki, kobud danışsalar, dəstək ala bilməyəcəklər. Ona görə pul lazım olan dövrdə yumşalırlar, ümid verirlər, gələcəkdən danışırlar, özlərini daha yaxın göstərirlər. Əslində bu mehribanlıq daxilən sağlam sabitlikdən yox, ehtiyac anında açılan manipulyativ yumşaqlıqdan gəlir.
Belə vəziyyətdə qızın anlamalı olduğu əsas şey budur: sevgi yalnız çətin anda aktivləşən bir münasibət forması deyil. Əgər oğlan yalnız sıxışanda yaxınlaşır, işi düzələndə yenə dəyişir, deməli burada münasibət bərabər hiss üzərində yox, istifadə dövrəsi üzərində qurulmağa başlayır. Bu, çox təhlükəli haldır, çünki qız zamanla sevgili yox, emosional bankomat roluna düşür. Üstəlik, belə adam verdiyi vədləri də çox vaxt ehtiyac keçənə qədər işlədir.
Əgər bu davranış bir dəfə yox, dəfələrlə təkrarlanırsa, məsələni romantikləşdirmək olmaz. Burada sərhəd qoymaq, pul mövzusunu ayırmaq və davranışın ritminə baxmaq vacibdir. Oğlan yalnız pulu qurtaranda mehriban olursa, bu, çox vaxt həqiqi yaxınlığın yox, maddi çıxış yolu axtaran zehniyyətin əlamətidir. Belə münasibətdə qızın ilk işi onu xilas etmək yox, özünü alətdən qorumaq olmalıdır.
Bunlar da maraqlıdır
