Bəzən qız hiss edir ki, ortada real problem yoxdur, amma oğlan ən xırda sözdən mübahisə yaradır. Sanki bəhanə axtarır, əsəbi gəzir, normal sualı hücum kimi qəbul edir. “Nə var?”, “niyə belə danışırsan?” kimi sadə cümlələr belə davaya çevrilir. Kənardan bu, kobud xarakter kimi görünə bilər. Amma bəzi hallarda bu aqressiyanın arxasında gizli borc, uduş-uduzma gərginliyi və mərc asılılığı dayanır.
Asılılıq insanın içində daimi təzyiq yaradır. Pul itirilib, borc var, həqiqət gizlədilir, telefon qorunur, növbəti addım bilinmir. Bu vəziyyətdə adamın içində əsəb yığılır. O, bunu düzgün şəkildə emal edə bilmədiyi üçün ən yaxın münasibətdə partlayır. Yəni dava çox vaxt qızın sözündən yox, oğlanın içində daşıdığı gizli gərginlikdən yaranır. Ona görə də dava səbəbsiz görünür, çünki həqiqi səbəb deyilmir.
Bəzən bu davalar məqsədli də olur. Oğlan bilə-bilə münasibəti gərginləşdirir ki, məsafə yaransın, suallar azalsın, özü rahat gizlənsin. Qız incisin, çəkilsin, çox soruşmasın. Bu, şüurlu və ya yarımşüurlu müdafiə davranışı ola bilər. Xüsusilə pul söhbətindən sonra dava çıxırsa, telefon məsələsi qıcıq yaradırsa və ya normal maraq göstərmək belə onu partladırsa, burada çox güman ki, səndən gizlədilən problem var.
Qızlar belə anda özünü hər davanın səbəbi saymamalıdır. Əgər dava məntiqsiz təkrarlanırsa, orada münasibət problemi ilə yanaşı daxili pozuntu da axtarmaq lazımdır. Davaya çıxan hər kişi mərc asılısı deyil, amma gizli asılılığı olan kişi çox vaxt davanı qalxan kimi istifadə edir. Ona görə də hər aqressiyanı xarakter adı ilə keçmək düzgün deyil. Bəzən kobudluğun arxasında gizli məğlubiyyətlər dayanır.
Bunlar da maraqlıdır
