Futbolda ən maraqlı psixoloji məqamlardan biri budur: komanda uduzur, oyun demək olar əldən gedir, amma azarkeş yenə də son fitə qədər ümidini kəsmir. Bunun əsas səbəbi insan beyninin sevdiyi şeydən asan imtina etməməsidir. Azarkeş üçün komanda sadəcə 11 futbolçudan ibarət deyil, həm də duyğu, bağlılıq və kimlik məsələsidir. İnsan sevdiyi komandaya inananda əslində nəticəyə yox, öz emosional bağlarına sadiq qalır.
O düşünür ki, “bəlkə bir qol oldu”, “bəlkə son dəqiqədə dönüş gəldi”, “bəlkə bu dəfə möcüzə yaşandı”. Bu ümid çox vaxt məntiqlə yox, hisslərlə idarə olunur. Üstəlik, futbol tarixində son dəqiqə dönüşləri, dramatik qələbələr, gözlənilməz bərabərliklər çox olduğu üçün azarkeş beynində həmişə bir “bəlkə” qalır.
Məhz buna görə uduzan komandaya son ana qədər inanmaq zəiflik yox, azarkeş psixologiyasının ən təbii tərəflərindən biri sayılır.
Bunlar da maraqlıdır
